the latebloomer

hehehe, ano nga ba ibig sabihin nito? actually hirap i-explain. i decided na ganyan title ng blog entry ko kasi mahilig talaga ako kumain, kaso pati mga gastronomical trips ko ay apektado na rin ng di mawala-walang krisis sa ekonomya na meron tayo.

eh gaano ba tatagal ang P100 mo sa isang araw, o sa isang lunch lang? ni Mcdo ay one meal lang ito, at syempre matakaw ako kaya di talaga ako nabubusog dito.

ang pagkain pa naman ang dahilan kaya tayo nabubuhay. di ba? isa yan sa mga pleasures sa buhay ng tao na necessity, energy-builder, morale-booster etc.

i just wish someday i can have enough money to eat wherever i want. i’d assign a different theme for every day, tipong sundays ay pasta day, monday ay pizza day (syempre hiniwalay ko yun sa pasta), tuesday ay adobo day tapos mejo go seafood ako sa wednesday, pag thursday, mejo tipid naman, anything sa karinderia or mga P50 meal, tapos friday intl cuisine, or what have you na foreign ang roots ng pagluto. pag sabado mga lokal na delicacies naman. o di ba? aaargh…yun nga lang kung marami akong pera.

my first blog entry in almost a month. just want to post this lyrics from Coldplay’s "Fix You". i’m in love with this song. wish someone would say this to me one day…hehehe

When you try your best but you don’t succeed
When you get what you want but not what you need
When you feel so tired but you can’t sleep
Stuck in reverse

Tears stream down your face
When you lose something you cannot replace
Tears streaming down your face and I